Beste volgers of toevallige passant,
Het gebeurt niet vaak dat een blog na zestien jaar een nieuwe adem vindt.
Toen Creamfox ontstond, bestonden Instagram, TikTok en influencers nog niet zoals vandaag. Facebook was nog iets nieuws: je kon er plots mensen uit je schooltijd of van vroeger terugvinden en hen een vriendschapsverzoek sturen. Er was geen ChatGPT, geen Zoom, geen cloud waarin ons hele leven werd bewaard. We schreven omdat we iets wilden vertellen. Anderen vonden die verhalen via Google, bleven hangen, reageerden soms en verdwenen weer.
Eerlijk gezegd was ik Creamfox een beetje uit het oog verloren. De voorbije dagen keek ik echter opnieuw door oude berichten, recepten en reacties. Een Italiaanse bezoekster die een recept had uitgeprobeerd. Een lezer die meer wilde weten over garnaalkroketten. Iemand die in 2019 vond dat de layout gedateerd was. Ik dacht toen nog dat ze tijdloos was, maar misschien had hij een punt.
Toch blijkt Creamfox al die jaren niet volledig verdwenen te zijn. Er komen nog steeds bezoekers langs. Eigenlijk verrassend veel: gemiddeld zo'n duizend per maand.
In die zestien jaar is er veel veranderd. De blogger achter Creamfox is ondertussen wat ouder geworden, hier en daar wat grijzer, maar daarom niet noodzakelijk wijzer.
Daarom ga ik even het stof afnemen, de ramen openzetten, de zaak verluchten en het licht opnieuw aandoen.
Niet volgens een vast schema. Niet met een groot plan. Gewoon af en toe een verhaal, een observatie, een ontdekking of iets wat het bewaren waard lijkt.
Welkom terug.
Creamfox
Geen opmerkingen:
Een reactie posten