We kiezen voor ‘t Vistrapje, een zaak op de Visserskaai in Oostende, een vriend van me heeft daar nog gewerkt en ik heb er wel vertrouwen in.
Zoals het hoort reserveren we een tafeltje voor twee.
We komen binnen in het restaurant en krijgen de keuze tussen een tafeltje aan het raam in de veranda of een tafeltje naast de bar. Daar we niet echt zin hebben om in de vitrine te zitten kiezen we voor de tweede optie. Pal in het midden van de zaak vraagt de gastvrouw onze jassen, nogal een beetje gênant om zo je sjaal en jas te moeten uitdoen in het centrum van de belangstelling maar ja…
Mevrouw brengt ons de kaart en we willen vast een aperitiefje bestellen, maar omdat er in het menu een aperitief inbegrepen is gaat dit niet, zelfs niet als we bereid zijn om twee aperitieven te nuttigen lukt het niet. Oké dan kijken we eerst maar even in de kaart.
We voelen de bui al hangen maar we ondergaan ons lot. We kiezen voor het gastronomisch menu aan 75 Euro wijnen inbegrepen. het aperitiefje is een Cava van matige kwaliteit, waarbij de passende hapjes geserveerd worden. Waaronder : Lentebouillon op andere wijze (kippenbouillon met voor mijn tafelgenoot drie en voor mezelf 1 stukje wortel in) we gieren het uit van het lachen want blijkbaar was het aantal blokjes wortel de ‘andere wijze’ , dit zet onmiddellijk de toon voor het etentje, op papier klopt alles wel hoor maar de bereidingen zijn lachwekkend, de passende wijnen Zijn Cuvée Douchy, eerst Sauvignon, vervolgens Chardonnay en Cabernet Sauvignon in rood. Voor 5, 65 Euro (http://www.douchy.com) (particulieren prijs) is dit een correcte wijn, maar dit is geen uitgekozen wijn volgens de geserveerde gerechten.
De wijn wordt trouwens geserveerd zoals limonade, bijna volle glazen.
Aan onze rechterzijde is de bar en daar is een microfoon naar de keuken op ongeveer 1 meter van ons tafeltje, de ganse avond horen wij : ‘Pot frieten’ , ‘Suite tafel 6 mag komen’ , ‘Hoofdschotel voor Mijnheer X’ , ‘Mijnheer X wil extra mayonaise’ , ‘ Frieten voor Mijnheer X’ , ….. het houdt niet op. Die Mevrouw kan daar niet aan doen maar haar stem gaat door merg en been.
Aan onze linkerzijde zit een koppel zestigers die gehuwd zijn, maar niet op dezelfde dag, blijkbaar heeft de man een longaandoening want de dame moet hem regelmatig mond op mond beademing toedienen. Op hun vraag : ‘trekt ulder eten ook op niets’ antwoorden we niet.
Tijdens de koffie komt er een schijnbaar dronken man aan onze tafel en vraagt : ‘Wast goed?”, we weten niet wie dit is en ik vraag of hij soms de kok is, “ja, wa peistge?” en hij was weer weg.
Wie zin heeft in een avondje ‘Fawlty Towers’ moet beslist naar ‘t Vistrapje, ik kan geen enkele andere reden bedenken waarom je daar anders binnen zou stappen.


Nie te doen jong,echt schitterend.
BeantwoordenVerwijderen